Bu yazı çok hoşuma gitti.Gerçektende belki bunun aynısı değil ama benzeri olaylar vardır çevremizde muhakak...İnsanlar neden bu kadar farklılaşabiliyor ki...Sanırım yapıları böyle gelişip gittiği içindir.(isimsiz cadı)
BEN ASLA YAPMAM DİYENDEN KORK
Kadın kırk yaşlarında bir reklamcı,tanınan sevilen biri.
Çok çekici bir kadın ama arızalı erkeklerden fena halde ağzı yanmış.BU yüzden son derece seçici davranıyor,asla çağkınlık yapmıyor ve hayat boyu birlikte olabileceği bir adam arıyor.
Bir tanıtım için gittiği üniversitede eşinden ayrılmış,yakışıklı bir emekli askerle tanışıyor ve kısa sürede aşk başlıyor...
Aslında adam emekli asker olmaktan çok hippi gibidir.Modern giyiniyor,gülmeyi eğlenmeyi seviyor.ve kadına sürekli''seni üzmem,baskı yapmam,asla huzursuzluk vermem''diye güven de veriyor.
Ayrıca ''Ben kavgadan şiddetten hiç hoşlanmam,zaten yapımda yok''diyor ve ilk zamanlarda sahiden de şeker gibi davranıyor.Şefkatli ve incelikli görünüyor.
Ve kadın sevinçten havalara uçarak''Aradığım adamı nihayet buldum''diye konuşuyor çevresinde ve de adamı bütün dostlarıyla tanıştırıyor.
Ancak aradan daha 1 ay geçmişken adam kadını emir eri gibi fırçalayıp eleştirmeye ,gittiği yerlere karışmaya,her lafından anlamlar çıkarıp kavga yaratmaya başlıyor.Üstelik maganda gibi konuşup kırıcı şakalar bile yapıyor.
Vaziyete bakan kadın ''Yahu bu hiç konuştuğu gibi bir adam değil,tipik maço,hatta kıro''diye düşünüp adamdan soğuyor Ve ayrılmak istiyor.Ama sen misin ayrılmak isteyen...Hani o şiddet bilmeyen adam onu yerlerde sürükleyerek dövüyor.Kadınsa şimdi acı ve öfkeyle ''anladım ki ,Ben asla yapmam diyenden korkacaksın''diyor
GÜLER KAZMACI...
Alıntı.
not:sanırım blogcuda sorun var.blogcu paneline girene kadar bi hal oluyorum ya :(
isimsiz cadı
