Dedim ki ona, ''Bİr uçurumun kenarındayım.Görüyor musun?Bak bir adım kaldı. Sadece bi adım sonro dünyam sarsılacak,etraf karanlıklaşacak,hissettiğim rüzgar olacak,ve sessizlik...ama çığlık atan bir sessizlik...Beni Kurtaracak...
Hiç birimiz gerçek değiliz... Gerçek biz içimizde,taa derinlerimizde... Onu öyle bi saklamışız ki kimseye göstermiyoruz... Hepimizin şekillendirdiği bir kişilik var.Ve sahnede onu oynuyoruz.Fakat en gerçek halimiz...
Sanırım çok sevdim bu tabiri. ''Adını Koyamadığım...'' Öyle gezerken gördüm bu tabiri. Aslında sık sık kullandığım ''adını koyamıyorum'' dediğim.Ama şimdi daha çok hoşuma gidiyor bu tabir...
ben ne yaptım :( nasıl sildim... nasıl yapabildim. nasıl dikkat etmedim... sevdiğimin tek anısı fotografı silmişim... ve haftalardan sonra boğazım düğümlenmeye başladı yine :( nerdesin sen? çok özlüyorum...
Benim geçici mutluluklarım var... Kocaman bir sepetim var.İçinde bir sürü biriktirmek istediğim mutluluklar var.Ama hepsi sırası gelince kendiliğinden çıkıp giden mutluluklar... Malum sepetin ağzı açık, Mutluluklarım uçuyor...Gökyüzüne...